Zelfs op de camping draag ik mij eigen ontwerpen

Verschenen in Zone 09, door Katrien Vermeulen

.

Al dertien jaar timmert ontwerpster Nathalie Engels aan de weg. Sinds kort brengt ze haar collectie niet langer onder de naam Hoela Hoep, maar simpelweg onder haar eigen naam op de markt. Haar stijl en eigenheid bleven echter ongewijzigd. Eens je haar kleding gezien hebt, herken je een Nathalie Engels uit de duizend.

Wat maakt jouw collectie zo typerend ?

"Dat is moeilijk te omschrijven. Ik denk dat het vooral met de stoffen te maken heeft. Ik vertek altijd van texturen die je in het gangbare circuit niet meteen ziet. Elk seizoen opnieuw ga ik mijn stoffen kiezen en daaruit ontstaan dan de modellen. Dat gebeurt intuitief. Ik moet echt verliefd worden op het materiaal. Blijkbaar zorgt dat voor een herkenbare stijl."

Je bent intussen al dertien jaar bezig , is er veel veranderd in die jaren ?

"Absoluut, zeker op technisch vlak vond er een hele evolutie plaats. Er is intussen zoveel mogelijk, en da zorgt voor interessante, nieuwe stoffen. Aan de andere kant is het ook allemaal veel moeilijker geworden. Bijvoorbeeld op het vlak van de productie. Mijn volledige collectie wordt nog in België geproduceerd omdat ik te kleinschalig bezig ben om naar het buitenland te trekken."

Voel je ook de concurrentie van de grote kledingketens ?

"Dat valt mee, het is natuurlijk een beetje ambigue. Aan de ene kant zorgen die ketens ervoor dat mijn kleding als exclusief overkomt. Aan de andere kant bepalen zij de volledige productiemarkt. Zo merk ik vaak dat mijn klanten verwend zijn door hun prijzenpolitiek. Zulke lage prijzen kan ik onmogelijk bieden. Soms kost 1 meter stof van mij meer dan 1 kledingstuk van een keten."

Je bent bekend om je communiekleding. Wordt daar nog evenveel aandacht aan besteed als vroeger ?

"Absoluut. Ik vind dat een mooie gedachte. Of het nu een communie is of een lentefeest, je staat even stil bij een specifiek moment in het leven van je kind en dat is goed. Mijn communiekleding is zowel feestelijk als draagbaar. Na het feest worden die kleren gewoon doorgedragen. "

Ontwerp je collecties rond een bepaald thema ?

"Nee, dat heb ik nooit gedaan. Ik ga naar Première Vision (belangrijke stoffenbeurs, nvdr) en daar kies ik mijn stoffen. Sowieso komen de ideëen bij mij erg snel. Ontwerpen is voor mij het opbouwen van een sculptuur. Kleren dienen om je goed te voelen, waar je ook bent. Ik begrijp dan ook niet waarom mensen voor een bepaalde gelegenheid zo saai gekleed gaan. Ikzelf draag mijn ontwerpen net zo goed op de camping."

Erger jij je aan slechtgeklede mensen ?

"Ergeren is veel gezegd. Ik ben wel altijd verbaasd dat er zoveel zwart gedragen wordt. Onlangs was ik op een vernissage en werkelijk iedereen was daar in het zwart. Je kan je voorstellen dat ik en mijn vriendinnen nogal wat bekijks hadden. Kleur heeft zoveel meer effect! Vergelijk het met hoe je je voelt in een zwarte ruimte of in diezelfde ruimte met subtiele tinten."

Welk soort vrouwen krijg je over de vloer ?

"Het verbaast me altijd opnieuw, want ik zie werkelijk alle leeftijden. Weet je dat een van mijn vaste klanten al een eind in de negentig is ? Dat vind ik fantastisch. Ze kiest dan ook nog eens de meest gedurfde stukken uit de rekken. Maar diezelfde stukken verkoop ik net zo goed aan een meisje van twintig."

Je hebt ook een mannencollectie ?

"Dat is een bescheiden collectie maar ik weiger het op te geven. Vooral mannen uit het artistieke milieu durven mijn kleren te dragen. Het is natuurlijk ook zeer speciaal, met ongewone kleuren en prints. Ik ken bijvoorbeeld een jongeman die zei "mijn moeder en zussen kleden zich altijd zo speciaal, ik wil dat ook kunnen." Af en toe komt hij hier een nieuw ensemble kopen. Prachtig toch ?"

Je veranderde van Hoela Hoep naar je eigen naam. Waarom ?

"Simpelweg omdat veel klanten niet wisten dat het mijn ontwerpen waren. Ze dachten dat het een Brits merk was, terwijl het een puur Gentse collectie is."

Heb je grote toekomstplannen ?

"Misschien komt er ooit een tweede winkel, maar dat is voorlopig niet aan de orde. Ik heb natuurlijk geen glazen bol, maar ik blijf positief. Uiteindelijk is het voor mij een beetje alsof ik elk seizoen een nieuw kind op de wereld zet. Ik heb soms slapeloze nachten, maar beleef ook altijd de euforie als de collectie af is. Dat gevoel kan ik niet missen !"

Terug naar vorige pagina